Το ιερό νησί

Δήλος

γενέτειρα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδας

Η Δήλος

Η νήσος Δήλος αναδύεται στην ελληνική Ιστορία από τις αρχές του 10 αιώνα π.Χ., ως ένα σπουδαίο λατρευτικό κέντρο του ιωνικού κόσμου, με αφετηρία τη μυθολογική γέννηση του Απόλλωνα και της Άρτεμης, και γίνεται αργότερα έδρα αμφικτυονίας νησιών του Αιγαίου.

10049_delos_06[1]Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. οι Αθηναίοι τείνουν να κυριαρχήσουν και στο ιερό νησί.

Το 540 π.Χ ήδη, ο Πεισίστρατος αποφασίζει την πρώτη κάθαρσή του, ενώ με τη δεύτερη, το 426 π.Χ, μεταφέρονται τα οστά όλων των νεκρών της Δήλου στο γειτονικό νησί Ρήνεια και απαγορεύονται πλέον οι γεννήσεις και οι θάνατοι στο νησί του Απόλλωνα ώστε να μη μιαίνουν το Ιερό του.

Με την έλευση των Μακεδόνων το 315 π.Χ το νησί αποκτά την ανεξαρτησία του και τη δυνατότητα να αναπτυχθεί εμπορικά.

H εγκατάσταση των Ρωμαίων αργότερα, έχει σαν αποτέλεσμα την αθρόα προσέλευση Αιγυπτίων, Συρίων και Ιταλών και την περαιτέρω ανάπτυξη του νησιού έως το 88 π.Χ όπου κατά τη διάρκεια των Μιθριδατικών πολέμων, δέχεται δύο φοβερές επιθέσεις και αρχίζει να φθίνει έως την τελική εγκατάλειψη του τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

Μετά από αιώνες ακινησίας η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκινά ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο το 1873 και η Δήλος ξαναβγαίνει από την αφάνεια, αποκαλύπτοντας την πλούσια Ιστορία της σε ολόκληρο τον Κόσμο.

Το αρχαιολογικό Μουσείο της Δήλου είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα της Ελλάδας, με σπάνια εκθέματα όπως γλυπτά, αγγεία, επιγραφές, θαυμάσια μωσαϊκά κ.α.

Η Δήλος και η Ρήνεια τελούν υπό την προστασία του Υπουργείου Πολιτισμού και απαγορεύονται ο ελλιμενισμός σκαφών και η διανυκτέρευση ατόμων χωρίς ειδική άδεια.  

Ιστορικό των ανασκαφών

Η Δήλος, ως ιερός τόπος στον οποίο υπήρχαν λαμπρά οικοδομήματα και ιερά, δεν λησμονήθηκε ποτέ και υπάρχουν πολλές αναφορές στους περιηγητές για τα ερείπια που ήταν ορατά στο νησί. Πολλά γλυπτά μεταφέρθηκαν σε μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ δυστυχώς μάρμαρα των αρχαίων κτηρίων χρησιμοποιήθηκαν σαν οικοδομικό υλικό από τους κατοίκους των γύρω νησιών.

10086_istoriko1as[1]Οι ανασκαφές στην Δήλο άρχισαν το 1873 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Από το 1904 έως το 1914 αποκαλύφθηκαν υπό την διεύθυνση του M. Holleaux και χάρη στην γενναία επιχορήγηση του δούκα de Loubat τα σημαντικότερα τμήματα της αρχαίας Δήλου. Περίοδος έντονης ανασκαφικής δραστηριότητας υπήρξαν επίσης τα έτη 1958 έως 1975. Η ανασκαφή συνεχίζεται ακόμα από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, αλλά το κέντρο του θρησκευτικού, πολιτικού και εμπορικού βίου καθώς και μεγάλο μέρος των ιδιωτικών κατοικιών έχουν ήδη αποκαλυφθεί.

Μικρής κλίμακας ανασκαφές διενήργησαν και Ελληνες αρχαιολόγοι, κυρίως στις αρχές του 20ου αιώνα.

Μεγάλης κλίμακας αναστηλωτικές εργασίες έγιναν από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, κυρίως στις συνοικίες ιδιωτικών κατοικιών, ενώ μικρότερης κλίμακας πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια από την ΚΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Αναστηλώθηκαν αρκετοί κίονες, ενώ στεγάστηκαν αρχαίες οικίες (Οικία Τριαίνης, Οικία Προσωπείων, Οικία Ερμού) κυρίως για να προστατευθούν τα ψηφιδωτά δάπεδα.

Από το 1990 η Δήλος έχει ενταχθεί στον κατάλογο των μνημείων που αποτελούν Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά και προστατεύονται από την Unesco.

Ο Αρχαιολογικός Χώρος

10085_dilos10[1] Η Δήλος (Μικρή Δήλος), ήταν κατά τη μυθική παράδοση ο τόπος γέννησης του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος, ένα από τα σπουδαιότερα ιερά στον ελληνικό κόσμο, και το μεγαλύτερο θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο των Ιώνων.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, εδώ κατέφυγε η Λητώ κυνηγημένη από τη ζηλόφθονη Ήρα, για να φέρει στο φως το γιο του Δία, τον πιο όμορφο από τους αθανάτους. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η ως τότε «άδηλος» Αστερία, όπως ονομαζόταν πριν το νησί, επέπλεε στη θάλασσα.

Με τη γέννηση του θεού, η «άδηλος» έγινε Δήλος δηλ. φανερή και πλημμύρισε φως και άνθη και κατά το θρύλο δέθηκε στο βυθό με αδαμάντινες αλυσίδες.

Το ιερό του Απόλλωνος έχει πρόσβαση από το λιμάνι, (αρχαίες λιμενικές εγκαταστάσεις και σειρά καταστημάτων), από τα Νότια με ιερά οδό ανάμεσα στη στοά του Φιλλιπου Ε' της Μακεδονίας και τη νότια στοά, ενώ από τα Βόρεια οριοθετείται από τη μακρά στοά του Μακεδόνα βασιλιά Αντιγόνου Γονατά με την κρήνη Μινώα πίσω της. Το κέντρο της λατρείας εντοπίζεται στην περιοχή των τριών ναών του Απόλλωνος προσανατολισμένων προς τα Δυτικά όπου ο μεγάλος ιδιότυπος βωμός στεγασμένος με αψίδα, ο Κεράτων, που κατά την παράδοση κατασκεύάσε ο ίδιος ο Απόλλων από κέρατα αιγών.

10085_dilos26[1]Ξεχωριστά είναι τα ιερά της Αρτέμιδος στα Νότια και στα Βόρεια της Λήτους και των Δώδεκα Θεών. Στο χώρο του ιερού του Απόλλωνος, αρχέγονα λατρευτικά λείψαννα, (η θήκη-τάφος των μυκηναικών χρόνων και το "σήμα" των Υπερβορείων Παρθένων), και εκτός του ιερού, το Αρχηγέσιον.

Μέσα στο ιερό, το μνημείο των ταύρων, ελληνιστικό ανάθημα μορφής πλοίου για κάποια βασιλική ναυτική νίκη, οι λεγόμενοι ¨θησαυροί", (ίσως οίκοι για λατρευτικά γεύματα), και το πρυτανείο. Αγορές, των Ιταλών, των Κομπεταλιστών ή των Ερμαιστών, (δούλων και απελεύθερων), του Θεοφράστου και των Δηλίων, (εμπορική και πολιτική αγόρα) και διάφορα δημόσια κτίρια γύρω από το ιερό του Απόλλωνος.

Πιο μακρύα, τα ιερά της Αφροδίτης και της Ήρας, (7ος - 6ος αι. π.Χ.), Ιερά γηγενών θεοτήτων και λατρευτικό σπήλαιοστο βουνό Κύνθος. Στα ΒΑ και στα Βόρεια, γυμνάσιο, παλαίστρες, στάδιο, ιππόδρομος.

Γύρω από το ιερό του Απολλώνος αναπτύσεται η ατείχιστη πόλη, που εξελίσσεται σε κοσμοπολίτικο κέντρο τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. Στην εξελιγμένη αυτή μορφή της η πόλη περιβάλλει τοξοειδώς το ιερό, σε νησίδες με κέντρα τοπογραφικούς ή πολοοδομικούς πόλους, (θέατρο, ποταμός Ινωπός) και με ακάλυπτους χώρους.

Είναι η καλύτερη διατηρημένη αρχαία πόλη στην Ελλάδα.

Τον 7ο αι. π.Χ. στο νησί είναι έκδηλη η παρουσία των Ναξίων (οικός των Ναξίων, λιοντάρια ανάμεσα στην ιερή λίμνη - τόπος γέννησης του Απόλλωνος και της αδερφής του Αρτέμιδός - και το Λητώον, κολοσσικό άγαλμα του Απόλλωνος, από το οποίο σώζονται τμήματα και η βάση του).

10085_dilos7[1]Από την εποχή του Πεισιστράτου (540-528 π.Χ.) γίνεται έκδηλη η αθηναική κυριαρχία στο νησί, (πωρίνος ιωνικός ναός του Απόλλωνος). Μετά τα Περσικά, από το 478 π.Χ. είναι έδρα της Α' Αθηναικής Συμμαχίας. Μεταξύ του 314 π.Χ. και 167 π.Χ. η Δήλος είναι ανεξάρτητη και συμμετέχει στο "Κοινό των Νησιωτών" υπο πτολεμαική ηγεσία. Συνεχίζεται η οικόδομηση του περιπτέρου μεγάλου δωρικού ναού του Απόλλωνος.

Το 167 π.Χ. με απόφαση της ρωμαικής συγκλήτου κηρύσεται ελεύθερο λιμάνι και περνά στην εξουσία των Αθηναίων. Το 88 π.Χ. λεηλατείται από το Μιθριδάτη και το 69 π.Χ. από τους πειρατές του Αθηανδώρου. Το 2ο και το 1ο αι. π.Χ. σημειώνεται εγκατάσταση ξένων λατρείων δίπλα στις γηγενείς, (τρία ιερά Σαράπιδος και αιγυπτιακών θεοτήτων, ιερό συριακών θεοτήτων, θρησκευτικός σύλλογος Ποσειδωνιατών Βηρυτού και ισραηλιτική συναγωγή, η παλαιότερη της διασποράς). Πολυτελείς οικίες των χρόνων αυτών, με περιστύλιο, συχνά διώροφες, με τοιχογραφίες και περίφημα μωσαικά δάπεδα σώζονται στη συνοικία του θεάτρου, (το θέατρο οικοδομείται περί το 250 π.Χ.).

Τον 4o αι. μ.Χ. η Δήλος προάγεται σε επισκοπή. Τον 7ο αι. μ.Χ. το νησί εγκαταλείπεται. Στα ΝΑ της αγόρας των Δηλίων ανασκάφηκε μονόκλιτη βασιλική των μέσων του 6ου αι. αφιερωμένη στον Άγιο κήρυκο. Δεύτερη μόνοκλιτη βασιλική, (ίσως 7ος αι. μ.Χ.) κοντά στο Ασκληπιείο.

Στο τοπικό Μουσείο, πλήθος γλυπτών και μωσαικά δάπεδα που πιστοποιούν την καλιτεχνική άνθηση στην ελληνιστική εποχή.

10085_dilos30[1]10085_dilos24[1]10085_dilos19[1]

Σημαντικότερα μνημεία

Αγορά Ερμαϊστών ή Κομπεταλιαστών

10085_dilos10[1]Aνοικτή πλατεία πλάϊ στο Ιερό Λιμάνι, μία από τις σημαντικότερες αγορές της ελληνιστικής πόλης, στρωμένη με μεγάλες πλάκες γρανίτη, πολλές από τις οποίες έχουν τρύπες για την στερέωση πασάλων που στήριζαν στέγαστρα. Στην βόρεια πλευρά είναι η Στοά του Φιλίππου κι ένας μικρός ιωνικός ναός αφιερωμένος στον Ερμή, ενώ στα ανατολικά και στα νότια οριοθετείται από σειρές καταστημάτων και εργαστηρίων. Στο κέντρο της πλατείας σώζονται τα θεμέλια ενός τετράγωνου και ενός κυκλικού μνημείου αφιερωμένων επίσης στον Ερμή, το θεό του εμπορίου, και γύρω από αυτά υπάρχουν βάσεις αναθημάτων τραπεζιτών, καπετάνιων και εμπόρων. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 2ου π.Χ. αιώνα.

Ναός των Δηλίων

Ο ναός των Δηλίων ή Μέγας Ναός είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος από τους τρεις ναούς του Απόλλωνος. Είναι ένας περίπτερος δωρικός ναός με έξι κίονες σε κάθε στενή και 13 κίονες σε κάθε μακρά πλευρά. Η κατασκευή του άρχισε το 478 π.Χ., διακόπηκε γύρω στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα, όταν το ταμείο της Αθηναϊκής Συμμαχίας μεταφέρθηκε στην Αθήνα, και συνεχίστηκε στην σύντομη περίοδο της Δηλιακής Ανεξαρτησίας χωρίς ποτέ να ολοκληρωθεί.

Μινώα Κρήνη

Η Μινώα Κρήνη, που αναφέρεται στις επιγραφές και ταυτίστηκε από ένα ανάγλυφο αφιερωμένο στις Μινώες Νύμφες, είναι μια δημόσια δεξαμενή, σκαμμένη στο φυσικό βράχο, το δεύτερο μισό του 6ου π.Χ. αιώνα. Ήταν στεγασμένη με ένα τετράγωνο κτήριο, ανοικτό στη νότια πλευρά, όπου υπήρχε δωρική στοά. Στη νότια πλευρά υπάρχουν επίσης σκαλοπάτια, από τα οποία κατέβαιναν για να φτάσουν τη στάθμη του νερού. Η κρήνη ήταν σε χρήση μέχρι τους ύστερους ελληνιστικούς χρόνους, οπότε μετατράπηκε σε κατοικία.

Άνδηρο των Λεόντων

PI73219-hrΤα μαρμάρινα λιοντάρια, αφιέρωμα των Ναξίων γύρω στο τέλος του 7ου αιώνα π.Χ., είναι τοποθετημένα σε μια σειρά, ατενίζοντας ανατολικά, προς την Ιερή Λίμνη. Τα συγκεκριμένα λιοντάρια είναι αντίγραφα, τα πρωτότυτπα φυλάσσονται στο μουσείο. Υπολογίζεται ότι αρχικά ήταν 16, αλλά μόνον πέντε και τμήματα από τρία ακόμη σώζονται στο χώρο, ενώ το ακέφαλο σώμα ενός άλλου κοσμεί τον Ναύσταθμο της Βενετίας.

Τοποθετημένα στην δυτική πλευρά του δρόμου, που οδηγεί από το αρχαϊκό λιμάνι του Σκαρδανά στους ναούς, ήταν οι αιώνιοι φρουροί του Ιερού.

Ίδρυμα των Βυρητίων Ποσειδωνιαστών

Το ίδρυμα των Βηρυτίων ήταν η λέσχη μιας Ενώσεως εφοπλιστών, τραπεζιτών και πρακτόρων που είχαν συσπειρωθεί για να λατρεύουν τους δικούς τους θεούς και να προστατεύουν πιο αποτελεσματικά τα κοινά εμπορικά τους συμφέροντα. Αποτελείται από μια κεντρική αυλή με περιστύλιο γύρω από την οποία υπάρχουν διάφορα δωμάτια και ναΐσκοι αφιερωμένοι στον Ποσειδώνα, τον Ηρακλή, τη Ρώμη. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 2ου π.Χ. αιώνα.

Στοιβάδειον

Ορθογώνια εξέδρα, στα ΒΑ του Ιερού, μέσα στην οποία βρέθηκε άγαλμα του Διονύσου πλαισιωμένο από τα αγάλματα δύο ηθοποιών - Παποσιληνών (στο Μουσείο). Δύο πεσσοί αριστερά και δεξιά της εξέδρας στηρίζουν υπερμεγέθεις φαλλούς. Ο πεσσός που βρίσκεται στα νότια, ανάθημα του κατοίκου της Δήλου Καρύστιου, που νίκησε σαν χορηγός σε θεατρικό αγώνα γύρω στο 300 π.Χ., έχει ανάγλυφες σκηνές από τον κύκλο του Διονύσου.

Το Θέατρο

Το αρχικό ξύλινο θέατρο αντικαταστάθηκε στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. με το σημερινό λίθινο. Το επιθέατρο και το κατώτερο τμήμα του θεάτρου, που δεν είναι ομόκεντρα, χωρίζονται από διάζωμα. Πίσω από την πρώτη σειρά καθισμάτων, που ήταν για τα τιμώμενα πρόσωπα, υπάρχουν 26 σειρές θρανίων στο κάτω τμήμα και άλλες 17 σειρές στο επιθέατρο, που χωρίζονται από οκτώ κλίμακες σε επτά τμήματα (κερκίδες), που μπορούσαν να εξυπηρετήσουν περίπου 5.500 θεατές. Μπροστά από την κυκλική ορχήστρα σώζονται τα θεμέλια της σκηνής.

Ναός της Ίσιδος

Ο μικρός δωρικός ναός της Ίσιδος, βρίσκεται στο Ιερό των Ξένων Θεών, στους πρόποδες του Κύνθου. Οικοδομήθηκε στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. και επισκευάσθηκε από τους Αθηναίους το 135 π.Χ. Στο εσωτερικό του ναού σώζεται ακόμη το λατρευτικό άγαλμα της θεάς, που λατρευόταν με διάφορα ονόματα και ήταν η προστάτις των ναυτικών και αυτή που έδινε καλή υγεία και τύχη.

Ναός της Ήρας

Ο δωρικός ναός της Ήρας οικοδομήθηκε γύρω στο 500 π.Χ., κάτω από τον σηκό, όμως, βρέθηκαν λείψανα ενός αρχαιότερου ναού των αρχών του 7ου αιώνα π.Χ. Κάτω από τον σηκό βρέθηκαν επίσης πολλά αγγεία αρχαϊκών χρόνων (στο Μουσείο), αρκετά από τα οποία έχουν εγχάρακτες αναθηματικές επιγραφές. Στα νότια του ναού βρίσκεται ο βωμός της θεάς.

Η Οικία του Διονύσου

Η "Οικία του Διονύσου" είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα ιδιωτικής κατοικίας στην Δήλο γύρω στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ. Ονομάστηκε έτσι από το περίφημο ψηφιδωτό του αιθρίου που παριστάνει τον Διόνυσο πάνω σ' έναν πάνθηρα. Ένας στεγασμένος διάδρομος οδηγεί από την οδό στήν κεντρική αυλή, που περιβάλλεται από περιστύλιο, στο οποίο ανοίγουν τα δωμάτια του ισογείου. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει υπόγεια δεξαμενή στεγασμένη με ένα σπουδαίο ψηφιδωτό δάπεδο, στην οποία συγκεντρωνόταν το νερό της βροχής. Μία λίθινη σκάλα οδηγεί στα κομψά ιδιαίτερα δωμάτια του πρώτου ορόφου.

Αρχαιολογικό Μουσείο Δήλου

10087_mouseio1as[1]Τo Mουσείο της Δήλου κτίσθηκε τo 1904, με δαπάνη της 'εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας'. Το αρχικό κτίριο περιελάμβανε τις πέντε δυτικές αίθουσες, στις οποίες προστέθηκαν αρκετές ακόμη το 1931, όπως και το 1972.

Στην ίδια χρονική περίοδο έγιναν μεγάλες, αλλά ατυχείς, αλλαγές στην εξωτερική μορφή του κτιρίου (επειδή οι αρχαιολόγοι θέλησαν να εξουδετερώσουν τυπικά 'βιομηχανικά' στοιχεία του αρχικού κτιρίου και να το καταστήσουν πιο διακριτικό, καθώς προβάλλεται ανάμεσα στις αρχαιότητες).

Η σημερινή έκθεση του Μουσείου περιλαμβάνει εννέα αίθουσες: στις έξι από αυτές εκτίθενται τα γλυπτά και τα ανάγλυφα που βρέθηκαν στην Δήλο, αποτελώντας μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές συλλογές παγκοσμίως.

Δύο αίθουσες περιλαμβάνουν αγγεία προϊστορικών έως και υστεροελληνιστικών χρόνων και σε μία άλλη εκτίθενται διάφορα μικροαντικείμενα που βρέθηκαν στις ιδιωτικές κατοικίες της Δήλου. Η έκθεση αυτή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Συλλογές

Συλλογές που περιλαμβάνει το Μουσείο:

- Επιτύμβια αγάλματα και στήλες του 7ου - 1ου αιώνα π.Χ.

- Αγγεία των μέσων της 3ης χιλιετίας - 1ου αιώνα π.Χ.

- Ειδώλια του 2ου - 1ου αιώνα π.Χ.

- Κοσμήματα και μικροαντικείμενα του 2ου - 1ου αιώνα π.Χ.

- Ψηφιδωτά του 2ου - 1ου αιώνα π.Χ

Εκθέματα

10087_mouseio2as[1]Τα σημαντικότερα εκθέματα είναι:

- πλακίδιο από ελεφαντόδοντο με ανάγλυφη παράσταση Μυκηναίου πολεμιστή που βρέθηκε στο Αρτεμίσιο,

- κορμός κούρου από το Ιερό του Απόλλωνα,

- μαρμάρινο σύμπλεγμα του Βορρέα που αρπάζει την πριγκίπισσα της Αττικής Ωρείθυια και βρέθηκε στο ναό των Αθηναίων,

- αγάλματα του Διοσκουρίδη και της συζύγου του Κλεοπάτρας - Αθηναίων που κατοικούσαν στη Δήλο - που βρέθηκαν στην οικία του ζεύγους, στη συνοικία του Θεάτρου,

- άγαλμα του Απόλλωνα στον τύπο του Λυκείου Απόλλωνος του Πραξιτέλους - ο θεός στηρίζεται στον κορμό ενός δένδρου και πατά πάνω σε γαλατικές ασπίδες - από τη συνοικία του Θεάτρου,

- χάλκινο προσωπείο γενειοφόρου Διονύσου που φορεί διάδημα και στεφάνι κισσού και βρέθηκε νότια της Αγοράς των Κομπεταλιαστών,

- Κορινθιακό αλάβαστρο - αγγείο για αρωματικό λάδι με παράσταση Ποτνίας Θηρών μεταξύ δύο κύκνων - βρέθηκε στο Ηραίο,

- ενεπίγραφο τριγωνικό βάθρο αγάλματος κούρου - με ανάγλυφη κεφαλή κριού στη μία γωνία και γοργόνεια στις άλλες δύο - από το Ιερό του Απόλλωνα,

- Αρχαϊκή κόρη - φορεί πέπλο ζωσμένο στη μέση, που κοσμείται στο μέσον της πρόσθιας όψης με κάθετη ταινία εγχάρακτου διπλού μαιάνδρου - βρέθηκε στο Ιερό του Απόλλωνα και θεωρείται από τα παλαιότερα σωζόμενα έργα μεγάλης πλαστικής,

- τοιχογραφία από τον εξωτερικό τοίχο ενός σπιτιού στη συνοικία Σκαρδανά, όπου παριστάνεται ο Ηρακλής, δύο πυγμάχοι και ανδρική μορφή που παίζει αυλό ή σάλπιγγα.

Επικοινωνία

Αρχαιολογικός χώρος - Μουσείο Δήλου, Τηλ.: 22890 22259

Τιμές Εισιτηρίων

Ολόκληρο, €5 - Μειωμένο, €3

Ημέρες ελεύθερης εισόδου στο Μουσείο

Επιπλέον προσφέρεται ελεύθερη Είσοδος σε όλους τις παρακάτω μέρες:

Δικαίωμα μειωμένης εισόδου

Πρόσωπα που δικαιούνται μειωμένη είσοδο είναι:

Δικαίωμα ελεύθερης εισόδου

Πρόσωπα που δικαιούνται ελεύθερη είσοδο είναι:

Ώρες Λειτουργίας

Χειμερινό ωράριο: Από 01.11.2007 έως 31.03.2008, 08:30-15:00 (Μονή βάρδια)

Θερινό ωράριο: Τη Δευτέρα κλειστά. Τρίτη έως Κυριακή, 08:30 - 15:00

Πώς θα φτάσετε

Υπάρχουν δρομολόγια για τη Δήλο κάθε μέρα, εφόσον βέβαια ο καιρός το επιτρέπει (καθώς ιδιαίτερα την περίοδο του χειμώνα ή το καλοκαίρι με τα ισχυρά μελτέμια, η πρόσβαση καθίσταται αδύνατη, όχι μόνο για τους επισκέπτες, αλλά και για τους εργαζόμενους). Εκτός από τα δρομολόγια που γίνονται από τη Mύκονο όλο το χρόνο, υπάρχουν μόνο στην περίοδο αιχμής δρομολόγια και από άλλα νησιά των Kυκλάδων (από την Tήνο και τη Nάξο κυρίως).
 
Οι επισκέπτες θα πρέπει να ενημερώνονται για τις καιρικές συνθήκες και τα δρομολόγια μέσω του Λιμεναρχείου στα στοιχεία που ακολουθούν.
 
Λιμεναρχείο Μυκόνου
Διεύθυνση: Γιαλός
Τηλεφωνικό κέντρο: +30 22890 22218
Fax: +30 22890 27825
e-mail: myko@mail.yen.gr
 
Ναυτιλιακά πρακτορεία Μυκόνου

'Delia Travel', Γιάννης Ζουγανέλης, Παραλία Μυκόνου
Τηλ.: (+30) 22890 22322, 22890 22422, 22890 24300

'Sea & Sky Travel', Δημήτρης Μάνεσης, Πλατεία Μαντώς
Τηλ.: (+30) 22890 22853, 22890 23130, 22890 27799

'Delos travel', Μαρία Χατζηιωάννου, Κάστρο Μύκονος
Τηλ.: (+30) 22890 23051, Κιν: 6978830355, 6944374983

'Island Mykonos Travel', Χαράλ. Πανταζόπουλος, Πλατεία Μαντώς
Τηλ.: (+30) 22890 22232, 22890 23196, 22890 23985

Τιμές - Σημείο Αναχώρησης

Οι τιμές των εισιτηρίων για τη Δήλο κυμαίνονται από 10€ (για παιδιά 6-12 ετών), για ενηλίκους 20€, ενώ για παιδιά ως 6 ετών η είσοδος είναι δωρεάν. Αναχωρήσεις γίνονται καθημερινά απο το μικρό λιμανάκι απέναντι απο το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, της παραλίας στην Χώρα της Μυκόνου. Μπορείτε να προμηθευτείτε εισιτήρια από το εκδοτήριο που βρίσκεται έξω από τα πλοία 15' πριν την αναχώρηση.

Ώρες Μετάβασης / Επιστροφής

Τρίτη - Κυριακή: Ώρες Μετάβασης :  9:00 - 10:00 - 11:30 - 17:00. Ώρες Επιστροφής: 12:15 - 13:30 - 15 :00 - 20:00.
Δευτέρα: Ώρες Μετάβασης:  10:00 - 17:00. Ώρες Επιστροφής: 13:30 - 20:00.